http://users.bart.nl/~jamin Space Quest I Roger Wilco in the Sarien encounter Geschreven door Bert Jamin 1992 Doordat het alarm afgaat, ontwaakt Roger. Hij komt uit de kast gekropen, waarin hij zo heerlijk lag te slapen. Hij hoort nog net door de intercom dat de Arcada is overvallen door onbekende indringers. Snelheid is vanaf nu geboden. Over ongeveer vijftien minuten wordt het ruimteschip door zelfvernietiging opgeblazen! Dat is dus de tijd die Roger over heeft om het schip veilig te verlaten en op zoek te gaan naar de gestolen Star Generator. Doet hij er langer over, dan vliegt hij met ruimteschip en al de lucht in. In de Arcada wordt door de indringers druk gepatrouilleerd. Elke keer als Roger denkt voetstappen van een naderende patrouille te horen, moet hij maken dat hij weg komt. Dit kan door snel naar een volgend gedeelte van het ruimtevaartuig te lopen, een kast in te duiken of in een lift te stappen. Doet hij dit niet snel genoeg, dan wordt Roger zonder pardon door de patrouillerende Sariens overhoop geschoten. Als Roger in de gang staat, loopt hij naar rechts en neemt hij de lift naar boven. Daar loopt Roger naar links en gaat naar het slachtoffer op de grond. Als hij dit slachtoffer onderzoekt, treft hij een toegangspasje aan. Vervolgens loopt Roger terug naar de lift en gaat hij weer naar beneden. De slachtoffertjes die hier en daar op de grond verspreid liggen, hebben niets van waarde bij zich. Die laat hij dus gewoon links liggen. Voor enige hulp is het toch al te laat. Vlak naast de liftdeur ontwaart Roger een andere deur. Als Roger daardoor heen loopt komt hij in het laboratorium waar de Star Generator is ontwikkeld. Vanwege zijn ongelooflijk lage veiligheidsgraad heeft hij deze ruimte nog nooit eerder mogen betreden. Zo zie je maar weer, alles heeft z'n voor- en nadelen. In het midden ziet Roger het geruïneerde paneel, waarop de Star Generator bevestigd was. Als hij dit paneel onderzoekt, ontdekt Roger dat de Sariens één onderdeeltje zijn vergeten. Hij stopt dit onderdeeltje, dat er uitziet als een soort magneet, bij zich. Roger loopt naar buiten en gaat weer naar links en met de lift naar boven. Hij gaat verder naar links. Aan het einde van die gang is een deur, waar Roger doorheen loopt. Hij komt nu in de bibliotheek. Roger verlaat de bieb door de linker deur en loopt meteen weer terug de bieb in. Hij ziet daar een wand met een groot aantal cassettes en een computer. Op dat moment komt een van de wetenschappelijk medewerkers binnen strompelen en zakt vervolgens zwaar gewond in elkaar. Roger loopt naar hem toe en spreekt de man aan. Voordat de man zijn laatste adem uitblaast, wijst hij naar de cassettes en noemt de naam van een bepaalde cassette. Roger besluit de naam van die cassette goed te onthouden om die op zijn avontuur mee te nemen. Roger neemt plaats achter de computer en kijkt naar het beeldscherm. Op het paneeltje toetst Roger de juiste code in van de cassette die de gewonde man hem heeft genoemd. Als de dienstdoende robot de juiste cassette heeft opgezocht, pakt Roger deze van hem aan. Hij verlaat de bieb door de linker deur en gaat met de eerste lift naar beneden en loopt verder naar rechts onder de bieb door. Met de eerste de beste lift gaat Roger naar beneden. Uit de lift gekomen, loopt Roger verder naar rechts. Na weer even voor een patrouille te hebben gescholen loopt Roger helemaal naar rechts. Daar ziet hij een controlepaneel. Als hij dat bestudeert, ziet Roger een knop met het opschrift 'open bay doors'. Met een druk op die knop opent hij de deuren van het lanceerplatform, waardoor hij straks moet zien te ontsnappen. En met de deuren dicht komt hij tenslotte niet zo gek ver. Roger loopt naar de liftdeur en stopt het pasje in de gleuf naast de liftdeur. Roger gaat de lift in en komt in de vluchtvoorbereidingsruimte. Rechts van de liftdeur ontwaart Roger een bureau. Als hij de lade opent, blijkt daar een elektronisch vertaalinstrument in te liggen. Rechts van het bureau opent Roger de kastdeur. In die kast blijkt zich een heus ruimtepak te bevinden. Roger haalt het pak eruit en hij kleedt zich direct om. Achter de gebogen deuren bevindt zich de luchtsluis naar het lanceerplatform. Omdat Roger zijn ruimtepak al aan heeft, drukt hij op de knop naast die deuren. Rechts ontwaart Roger zowaar zijn ontsnappingscapsule. Hij loopt er voorzichtig naar toe en klimt aan boord. Als hij in de shuttle heeft plaatsgenomen, doet hij eerst zijn veiligheidsriem om. Boven zijn hoofd ontdekt Roger een kastje met de belangrijkste bedieningsknoppen. Als hij dit kastje bekijkt, ziet hij dat de linker knop de automatische piloot is en de rechter knop de aan- en uitschakelaar. Roger drukt eerst op de rechter knop en geeft daarna een ruk aan de stuurknuppel. Roger kijkt nogmaals naar het kastje boven zijn hoofd en drukt nu op de linker knop. Hierdoor wordt de automatische piloot geactiveerd. Na enige tijd in de ruimte te hebben doorgebracht, komt de monitor tot leven. Door de ingeschakelde automatische piloot ziet Roger dat hij is aangekomen bij de planeet Kerona. De landing op de planeet verloopt volledig automatisch, zij het niet geheel vlekkeloos. De shuttle kan hij daarna in ieder geval wel vergeten. Maar er bevindt zich nog wel wat bruikbaars aan boord. Uitstappen is nu nog het enige wat hij met de shuttle kan doen. Probeer dat niet te doen met de veiligheidsriem nog om. Het is een beetje moeilijk lopen met de shuttle op zijn rug. Roger maakt dus eerst de veiligheidsriem los en stapt uit. Uit de shuttle neemt Roger het overlevingskoffertje mee. Vlak voor de shuttle ziet Roger een stuk glas van de shuttle liggen. Voor de zekerheid neemt hij dit ook nog mee. Roger besluit verder op onderzoek uit te gaan en loopt rechts de woestijn in. In dat gedeelte van de woestijn ziet Roger een gigantisch geraamte liggen. Hij moet alleen nog wel even het gedeelte zien te vinden waar hij het skelet kan beklimmen. Tijdens het zoeken komt er plotseling een elektronische spin uit de lucht vallen. Roger moet kost wat kost uit de tengels van deze dodelijke spin zien te blijven. Als Roger de plek heeft ontdekt, waar het geraamte schuin in de grond verdwijnt, klimt hij erop en volgt het verder naar boven. Ongeveer in het midden van het skelet ontdekt Roger een zwakke plek in de ruggewervel met een gat erin. Denk erom dat hij deze zwakke schakel slechts viermaal kan oversteken. Telkens wanneer Roger erover heen loopt, komen er een paar scheurtjes in het wegdek bij. Na de vijfde keer is het afgelopen en zakt de brug onder Rogers gewicht in elkaar, met alle gevolgen van dien. Vlak voor die zwakke plek ziet Roger ook nog een losse rib uit het geraamte steken. Ondertussen loopt onder het skelet nog steeds die enge spin. Het is de bedoeling dat de spin met de losse rib wordt verpletterd. Niks zielig want het is een elektronische spin. Hij gaat dus achter de losse rib staan. Als de spin precies onder Roger doorloopt, geeft hij een duw tegen de rib. Als Roger dit niet precies op tijd doet, valt de rib naar beneden zonder enige schade aan de spin aan te richten. Als Roger de spin heeft gedood, moet hij een beetje water drinken. Dat water vindt hij in het overlevingskoffertje. Dit moet hij trouwens elke keer doen als hij de boodschap krijgt dat hij dorst heeft. Roger loopt het geraamte helemaal af. Beneden gaat hij een paar stappen naar links en loopt hij langs het geraamte. Vlak naast het geraamte ziet Roger een vreemdsoortige, plakkerige plant staan, die hij moet plukken. Roger loopt nu naar de rechterkant van het geraamte en loopt naar de grote schedel, die hij vervolgens binnen gaat. In de schedel ziet Roger tot zijn grote schrik een groot monster staan dat, als hij te lang wacht, op hem af komt stormen en weinig goeds met hem voor heeft. Voor het zover komt, pakt Roger de hoge-drukfles met water uit het overlevingskoffertje en smijt dit naar het monster. Nadat het water zijn vernietigende werk heeft gedaan, ligt er nog een klein overblijfsel van het monster op de grond. Dit restantje raapt Roger op. Roger loopt weer terug naar het geraamte, stapt er weer op en loopt nu helemaal tot aan het einde. Aan het einde van het geraamte blijkt zich een geheime liftingang te bevinden. Als Roger vlak aan het einde van het geraamte plotseling naar beneden zakt, is dat het bewijs dat hij de geheime ingang gevonden heeft. Als Roger beneden is aangekomen, stapt hij uit de lift. Hij zou natuurlijk ook kunnen blijven staan, maar dan duurt het spel wel ontzettend lang. Vlak bij de lift tegen de achterste rotswand van de grot ziet Roger een losse rotspunt. Hij loopt erheen en neemt de rotspunt mee. Daarna loopt Roger nog verder naar links en blijft op een veilige afstand voor het rooster staan. Als het veelkoppig monster uit het rooster te voorschijn komt, gooit Roger de kleverige plant er naar toe. Voorzichtig loopt Roger langs het rooster nog verder naar links. Als Roger het rooster is gepasseerd zonder door het monster te zijn gegrepen, loopt hij nog verder naar links. Daar loopt hij naar de geiser toe (het stoom uitblazend vulkaantje) en stopt de afgebroken rotspunt erin. Er gaat daardoor een deur open. Als Roger door de deur heen is gelopen, gaat hij verder naar rechts en volgt het pad. Er is alleen een kleinigheidje ... dit pad is beveiligd met laserstralen. Roger loopt tot vlak voor die laserstralen en houdt het stuk glas van de shuttle tussen de stralen. Door het glas wordt de laserstraal teruggekaatst, waardoor het laserapparaat wordt vernietigd. De weg is nu vrij, althans voor eventjes. Want als Roger het pad verder naar boven volgt, wordt zijn weg versperd door druppels bijtend zuur die vanuit het plafond naar beneden op het pad vallen. Als Roger de zaak even bekijkt, blijkt dat er een bepaald patroon zit in de vallende druppels: er vallen steeds drie druppels na elkaar. Verder ziet hij dat het zuur gaatjes in de grond heeft gemaakt. Roger gaat eerst vlak voor het eerste gaatje staan. Hij wacht totdat druppel 1 en 2 zijn gevallen en loopt dan snel tot vlak voor het tweede gaatje. Als druppel drie is gevallen, kan Roger veilig doorlopen. Nu is het onderhand tijd om de vertaalmachine aan te zetten. Roger blijft naar rechts lopen totdat hij in een donkere ruimte terecht komt. Daar wordt hij toegesproken door een enorm buitenaards wezen. Roger luistert naar zijn verhaal. Zodra het wezen om bewijsmateriaal vraagt waaruit blijkt dat Roger het monster heeft overmeesterd, geeft hij het resterende gedeelte dat hij van dat monster bij zich heeft aan het wezen. Er gaat nu een verborgen deur open. Roger loopt er doorheen en komt in een elektriciteitscentrale terecht. Hij krijgt hier een voertuig aangeboden. Dit voertuig is 'voorgeprogrammeerd' om naar de nederzetting Ulence Flats te gaan. In de centrale staat ook nog een computer. Zodra de baas van de centrale is uitgesproken, loopt Roger naar die computer en stopt de cassette die hij uit de bieb aan boord van de Arcada heeft meegenomen, in de computer. Roger krijgt een boodschap te lezen van de wetenschappelijk medewerker aan boord van de Arcada, die hij nog geprobeerd heeft te helpen. Hij vertelt een verhaal over de Star Generator. Onder andere dat die zichzelf kan vernietigen als hij in verkeerde handen is gevallen. En, wat nog veel belangrijker is, hij geeft de code die ter vernietiging van de Star Generator moet worden ingevoerd. Deze code noteert Roger om zeker te zijn dat hij hem niet vergeet. Na de boodschap vergeet Roger niet de cassette uit de computer te halen en mee te nemen. Roger loopt naar het voertuig en neemt plaats. Buiten aangekomen krijgt hij de keuze tussen handmatige besturing van het voertuig of automatisch transport naar de bestemde plek. Hij kiest uiteraard voor handmatige besturing Een beetje spanning is immers nooit weg. Het is de bedoeling dat Roger heelhuids bij Ulence Flats aankomt. Het voertuig mag dan wel voorgeprogrammeerd zijn, ik vraag me alleen wel af wat voor programmeurs dat geweest zijn. Ze blijken namelijk helaas geen rekening te hebben gehouden met kleine oneffenheden onderweg. Na de nodige brokken komt Roger uiteindelijk heelhuids op de plaats van bestemming aan. Als Roger zijn voertuig heeft geparkeerd, wordt hij meteen aangesproken door een handelaar in tweedehands ruimteschepen. Hij biedt Roger 30 buckazoids (het wettige betaalmiddel aldaar) voor het voertuig. Omdat hij dit wat al te karig vindt, wijst Roger dit aanbod resoluut af. Als de man is vertrokken, haalt Roger de sleutels uit het stopcontact. Hij gaat eerst maar eens op onderzoek uit. Aan het enge wezentje dat hem nog aanspreekt, besteedt Roger geen enkele aandacht. Na wat te hebben rondgedoold, loopt Roger terug naar zijn voertuig. Schrik maar niet, hij hoeft niet nogmaals een trip te maken op dat rotding. De handelaar spreekt hem weer aan en komt met een laatste bod. Hij geeft er nu een vliegpak bij cadeau. Na dit geweldige aanbod zegt Roger 'It's a deal!' Om dit heuglijke feit te vieren stapt Roger de plaatselijke bar binnen. Hij spreekt de ober aan en bestelt drie keer achter elkaar een pilsje. Na het derde pilsje wordt Rogers buurman een beetje loslippig. Hij vertelt hem het verhaal dat hij in een bepaalde sector de Deltaur heeft gezien, die een hele planeet in één keer heeft weggeblazen. Omdat Rogers reisdoel de Del- taur is, noteert hij onmiddellijk de sector die de man noemt. Roger ziet rechts in het etablissement een gokkast staan. Als deze bezet is, blijft hij rustig even op zijn beurt wachten. Als de gokkast vrij is, wat nooit lang kan duren, loopt Roger erheen. Om zijn financi6le positie wat te verbeteren, speelt Roger op zeker en bevestigt daarvoor de magneet onder de gokkast. De spelregels wijzen zichzelf Roger biedt zo hoog mogelijk, om des te sneller te kunnen winnen. Pas als Roger de gokkast helemaal kapot heeft gespeeld, houdt hij het voor gezien en loopt naar buiten. Roger loopt de winkel binnen waar robots worden verkocht. Bij binnenkomst geeft hij eerst de kortingsbon aan de verkoper. Deze laat Roger verschillende modellen van robots zien. Zodra de NAV-201 op het scherm verschijnt, geeft Roger de man geld. Roger loopt naar het afhaaldepot en neemt daar zijn nieuwe aanwinst in ontvangst. De robot blijft als een trouwe hond achter hem aanlopen. Roger loopt verder naar links. Hij ziet daar een schitterend ruimteschip staan. Hij loopt naar beneden naar Tiny's used spacecraft shop en spreekt de eigenaar van die winkel aan. Daarna loopt Roger terug naar het schitterende ruimteschip. De verkoper probeert Roger eerst nog een ander, kleiner ruimteschip aan te smeren. Hij kiest echter voor het achterste, grote ruimteschip. Als de verkoper hem het ruimteschip wil verkopen, betaalt Roger hem en gaat aan boord. Het modelletje uit de robotwinkel blijkt een goede keuze te zijn geweest. Hij neemt het roer van Roger over en vliegt het ruimteschip alsof hij er al jaren mee gevlogen heeft. Als de robot vraagt waar de reis heen gaat, voert Roger de code in van de sector die hij in de kroeg heeft vernomen. Na enige tijd vliegen komt het tweetal aan in de juiste sector en heeft Roger voor het eerst oogcontact met de Deltaur, het ruimteschip van de Sariens. De Deltaur is niet bepaald wat je kunt noemen een onbeduidend vaartuigje. Van schrik verzoekt de robot of het wellicht geoorloofd is rechtsomkeert te maken. Daar wil Roger natuurlijk niets van weten. Aan boord van dit ruimteschip moet zich immers de Star Generator bevinden. De robot parkeert de shuttle op een veilige afstand van de Deltaur. Dankzij het vliegpak, dat hij gratis op Ulicense Flats heeft gekregen, is Roger in staat een ruimtewandeling naar de Deltaur te maken. Naast de entree ziet Roger een knop, waar hij een stevige hengst op geeft. Roger bevindt zich nu in de luchtsluis van de Deltaur. Hij gaat rechts naast de deur tegen de wand staan. Hij wacht totdat er een robot naar buiten komt en glipt dan snel naar binnen. Roger bevindt zich nu in een van de voorportalen van de Deltaur. In deze ruimte ziet Roger een grote kist staan. Deze schuift hij tegen de wand onder het ventilatierooster. Via het ventilatiesysteem maakt Roger eerst een alternatieve vluchtroute, voor het geval het fout mocht gaan. Met zijn zakmes opent hij het ventilatierooster en klimt het buizenstelsel in. Als hij een tijdje heeft rondgekropen, komt hij een gesloten ventilatierooster tegen. Als hij hier doorheen kijkt, ziet hij dat zich aan de andere kant van het rooster de wasserette van de Deltaur bevindt. Roger besluit terug te keren naar het door hem geopende ventilatierooster. Als hij uit het buizenstelsel te voorschijn is gekomen, opent hij de kist met zijn zakmes en klimt erin. Roger wordt nu door de Sariens met koffer en al naar de wasserette gedragen. Rechts tegen de muur is een fors uitgevallen wasmachine geplaatst. Roger opent de deur van de wasmachine en klimt aan boord. De wasmachine zal wel de laatste plaats zijn waar de Sariens hem zullen zoeken. Tot zijn niet geringe schrik komt er een Sarien binnen, die zich omkleedt, zijn kleding in de wasmachine gooit en het ding aanzet! Als de machine stopt, stapt Roger enigszins dizzy uit en is onherkenbaar als Sarien verkleed. Op de grond ziet Roger ook nog het identiteitsbewijs van de Sarien liggen die het wasproces in werking heeft gesteld. Die had hij zeker in zijn zak laten zitten! Roger raapt het op en verlaat de wasserette door de deur aan de rechterkant. Roger stapt onverschrokken de onbewaakte, linker lift in. Hij loopt naar links en stapt daar de gereedstaande lift in. Vervolgens loopt Roger nu helemaal naar rechts totdat hij in de wapenkamer uitkomt. Aan de dienstdoende robot geeft hij het identiteitsbewijs van de Sarien. Als de robot helemaal uit het zicht is verdwenen om een wapen voor hem op te halen, opent Roger aan de linkerkant de balie en grist snel een granaat weg. Daarna loopt hij weer snel achter de balie vandaan, sluit de doorgang weer en wacht, alsof hij van de Prins geen kwaad weet, op de terugkeer van de robot. Als de robot terugkomt, overhandigt hij Roger ook nog eens een wapen. Roger verlaat het wapenlokaal en loopt door de gang boven de ruimte met de Star Generator. Hij gaat precies boven de Star Generator tegen de railing staan en gooit de granaat naar beneden. Hoppa, de wacht bij de Star Generator is alvast uitgeschakeld! Mocht deze operatie mislukt zijn, dan gaat Roger weer terug naar de wapenkamer om de andere gasgranaat op te halen. Als hij voor de balie staat, haalt hij dezelfde truc met het identiteitsbewijs en de balie weer uit. De robot komt nu terug en vertelt dat Roger al een wapen heeft en er geen tweede meer bij krijgt. Roger doet quasie onverschillig en loopt weer de gang boven de Star Generator in. Weet die robot veel dat hij alleen maar voor die extra granaat is gekomen! Roger loopt nu helemaal naar links tot aan de lift. Vlak voor de lift struikelt hij helaas, waardoor hij zijn helm voorgoed kwijt raakt. Hij is nu toch wel erg duidelijk herkenbaar als ene Roger Wilco en niet als een in vliegerpak gestoken Sarien. Roger moet nu dan ook bijzonder goed oppassen en de vinger aan de trekker houden. Zodra hij een Sarien tegenkomt, schiet hij deze met zijn wapen onmiddellijk zonder pardon overhoop. Het eerste doel is natuurlijk het uitschakelen en vernietigen van de Star Generator. Roger neemt de lift naar beneden. Beneden loopt hij helemaal naar rechts naar de ruimte met de Star Generator. Hij loopt Roger naar de bewaker die hij eerder met de gasgranaat heeft uitgeschakeld en fouilleert hem. Op het levenloze lichaam ontdekt Roger de afstandsbediening voor de Star Generator. Roger richt deze op de Star Generator, waardoor het krachtveld rond de Star Generator verdwijnt. Zo kan hij zonder gevaar voor eigen leven wat dichter in de buurt van de Star Generator komen. Roger bestijgt het trappetje bij de Star Generator en ziet een soort toetsenpaneel. Hij voert de code in die de zelfvernietiging van de Star Generator tot gevolg heeft. Dit is de code die hij eerder via de cassette, die hij meegenomen heeft van de Arcada, te weten is gekomen. Roger heeft nu het aftelmechanisme ter vernietiging van de Star Generator en daarmee van de Deltaur in werking gesteld. Echt veel tijd heeft hij niet. Hij verlaat deze ruimte dan ook ijlings en gaat weer links de gang in. Met zijn vinger weer aan de trekker neemt hij de eerste lift. Als hij uit de lift komt, schiet hij de Sarien bij de rechter lift overhoop en stapt die lift binnen. Roger komt in de lanceerinrichting van de Deltaur terecht. Snel stapt hij in de gereedstaande shuttle en gaat er als een speer vandoor. Eén ding is zeker: hij heeft het toch maar mooi voor elkaar gekregen, onze Roger Wilco. Hij heeft de Star Generator opgespoord en vernietigd en daarmee het planetenstelsel Earnon van een wisse dood gered. Uiteraard wacht Roger een feestelijk onthaal. De Sariens zijn echter nog niet voorgoed verslagen! 103