http://users.bart.nl/~jamin Robin Hood Conquest of the Longbow Geschreven door Bert Jamin 1992 Voordat Robin op pad gaat, grist hij zijn onafscheidelijke pijl en boog van de muur en steekt zijn kleingeld bij zich. Dat vindt hij in het houten bakje op de plank aan de muur. Hij loopt naar buiten, waar hij wordt begroet door zijn kornuiten. Robin besluit eerst eens te gaan kijken hoe het met zijn schietkunst gesteld is. Hij loopt rechts om de grote boom heen en steekt daarna het stuk bos over. Bij de schietbaan treft hij twee bekenden aan. Na ze te hebben aangesproken, oefent Robin net zolang totdat hij goed met zijn pijl en boog overweg kan. Als hij klaar is met oefenen, groet hij zijn maten en geeft één geldstuk (farthing) aan Simon. Na deze goede daad gaat Robin terug naar zijn kamp. Hier loopt hij naar links totdat hij bij de uitkijkpost over het pad aankomt. Als hij daar eventjes heeft gestaan, ziet hij hoe beneden op het pad een vrouw gevangen wordt genomen door een soldaat. Hij zou Robin Hood niet zijn als hij daar niet onmiddellijk op af zou stappen. Robin gaat naar beneden en spreekt de soldaat aan. De vrouw blijkt te zijn opgepakt wegens het niet betalen van de belasting, terwijl die van de week pas drie keer is geïnd. Omdat er met de soldaat geen zinnig woord valt te wisselen, blijft er voor Robin niets anders over dan hem neer te schieten om de vrouw te kunnen bevrijden. Om de vrouw enigszins gerust te stellen, geeft Robin haar een geldstukje (farthing). Robin gaat naar het huis van de Weduwe. Nadat hij haar en haar zoons heeft gesproken, gaat Robin voor een welverdiende nachtrust terug naar het kamp. Een rustig nachtje wordt het niet. In een merkwaardige droom heeft Robin een ontmoeting met een buitengewoon aantrekkelijke jonge dame. Onder de treurwilg in het bos voert ze een schitterende dans uit. Robin, die hiervan getuige is, ziet dat ze tijdens de dans iets op de grond laat vallen. Als zij is verdwenen raapt hij het voorwerp op. Het is de helft van een prachtig hart van smaragd. In zijn droom raapt Robin het hart op. Als hij de volgende ochtend wakker wordt, blijkt het voorwerp op de een of andere geheimzinnige manier in zijn bezit te zijn gekomen. Nadat Robin het verhaal buiten aan zijn maten heeft verteld, kunnen ze hun lol niet op. Als ze zijn vertrokken, loopt Robin het bos in. Op een gegeven moment ziet hij in het bos een meisje op een zwart paard, dat wordt aangevallen door een monnik in zwarte pij. Omdat hier geen moment te verliezen is, schiet Robin de monnik onmiddellijk neer. Nu begint het Robin helemaal te duizelen. Het meisje te paard is niemand minder dan de persoon uit zijn droom! Voordat ze met haar paard verdwijnt, gooit ze een schoentje op de grond. Een beetje verstrooid raapt Robin op. Robin gaat weer naar de uitkijkpost en ziet na enige tijd een man over het pad lopen. Robin loopt het pad op en spreekt hem aan. Het is een arme bedelaar, inclusief bult op zijn rug. Die outfit kan Robin best goed gebruiken als vermomming om onopgemerkt naar de stad te kunnen gaan. Hij biedt de man daarom geld voor zijn schamele kleren aan. Daar heeft de bedelaar wel oren naar. Verkleed als bedelaar vertrekt Robin naar de Weduwe. Als die hem niet herkent, gaat Robin naar Nothingham en brengt een bezoekje aan de schoenmaker (Cobbler). Als Robin de rechter hut in gaat, wordt hij aanvankelijk niet door de schoenmaker herkend. Robin spreekt hem aan en laat hem vervolgens het schoentje zien. Na van de nodige informatie te zijn voorzien en in het bezit van een kam, vertrekt hij richting kamp. De volgende dag gaat Robin opnieuw naar de uitkijkpost. Dit keer ziet hij een soldaat met een gevangene voorbij marcheren. Hij loopt het pad op en spreekt de soldaat aan. Omdat ook hiermee geen zinnig woord valt te wisselen, zit er helaas niets anders op dan ook deze soldaat neer te schieten. Voordat de man vertrekt, overhandigt Robin ook hem een geldstukje. Na dit tragische voorval gaat Robin naar het gedeelte van het bos met de treurwilg. Hier ontmoet hij wederom het geheimzinnige meisje. Robin spreekt haar aan en overhandigt haar de kam, die hij van de schoenmaker heeft gekregen. Even later, als hij nog wat met haar heeft staan praten, laat Robin haar het halve hart zien. Na deze prettige ontmoeting gaat Robin terug naar het kamp. De volgende dag gaat hij eerst op bezoek bij de weduwe. Uit haar verhaal blijkt dat haar drie zoons gevangen zijn genomen om bij het vallen van de avond te worden opgehangen. Hier zal Robin kost wat kost een stokje voor zien te steken! Hij loopt naar de uitkijkpost en ziet dit keer een geheel in het zwart en een geheel in het bruin gestoken monnik passeren. Robin loopt op bruine monnik af en spreekt hem aan. Daarna schudt hij hem stevig door elkaar. Dit levert hem de bruine pij van de monnik op. Vermomd als monnik gaat Robin op weg naar het plaatsje Nothingham. Hij brengt eerst een bezoekje aan het kasteel (castle). De schildwacht bij de poort koopt hij om met drie geldstukken (farthings) om de zonen van de weduwe te mogen zien. Daarna gaat hij naar de kathedraal (Saint Mary's). In de kathedraal ziet hij een wasserij, waar hij naar binnen gaat. Hij eigent zich de drie pijen toe, die er te drogen hangen. Robin loopt de wasserij weer uit en stapt nu de kapel binnen. Hij gaat door de rechter deur naar buiten en via het labyrint op zoek naar de deur helemaal achter in de heg. Nadat hij heeft geconstateerd dat daar een brandstapel is, loopt hij terug de kathedraal in. Robin brengt nu een bezoekje aan de overste, die zich voor in het linker gedeelte van de kathedraal bevindt. Hij spreekt hem aan en heeft meteen zijn eerste opdracht te pakken. Hem wordt vriendelijk doch dringend verzocht om in de plaatselijke kroeg een nieuw vaatje bier te gaan halen. Voordat hij dit doet, pakt Robin het lege biervaatje van tafel. Robin verlaat de kathedraal en gaat naar de kroeg (pub) om zijn opdracht uit te voeren. Hij geeft het lege vaatje aan de barkeeper en krijgt er zowaar een volle voor terug. In de kroeg ziet Robin iemand aan tafel zitten met een vreemdsoortig spel, Morris genaamd. Robin spreekt de man aan en biedt hem geld aan om met hem te spelen. Na wat aanloopproblemen heeft Robin het spel snel onder de knie en speelt hij de man van tafel. Zijn prijs bestaat uit een kristal, dat ervoor zorgt dat men nuchter blijft, ongeacht de hoeveelheid drank die men naar binnen werkt. Op zijn vraag waarom de man zo'n bijzondere steen weggeeft, luidt het antwoord dat hij juist drinkt om dronken te worden. Robin staat op, loopt naar de barkeeper en kijkt naar het biervaatje dat door het plafond naar beneden wordt gelaten. Daarna loopt hij naar het achterste hek en opent het. Rechts tegen de muur staat een rij vaten opgesteld. Als Robin de kraan van het tweede vat van links opendraait, ontdekt hij dat dit vat toegang geeft tot een geheime gang. Robin loopt de eerste zijgang in en gluurt voorzichtig door het gaatje in de deur. Oh Oh, bewakers! Robin loopt snel de zijgang uit en loopt verder totdat hij tegen de achterkant van het wandkleed van de kathedraal aanloopt. Hij schuift het opzij en stapt de kathedraal binnen. Als hij het vaatje aan de overste heeft overhandigd, nodigt deze hem uit voor een drankje. Als Robin de uitnodiging heeft geaccepteerd, gooit hij snel het kristal in zijn eigen drinkbeker. De overste heeft kennelijk grote dorst. Robin maakt hier dankbaar misbruik van door hem uit te horen over zijn snode plannen. Als de overste laveloos ligt te snurken, berooft Robin hem van zijn laatste geld. Van de tafel neemt hij het lege biervaatje mee. Robin loopt naar het sobere vertrek van de overste en vindt onder een van de hoofdkussens een geheimzinnig doosje, dat hij uiteraard houdt. Om de sporen van de diefstal uit te wissen, legt Robin het kussen weer terug op zijn plaats. Robin verlaat de kathedraal via de voordeur en loopt naar de bar (pub). Hij geeft het lege biervaatje aan de barkeeper en betaalt de openstaande rekening van de overste met twaalf pennies. Via het hek naar de achterste ruimte en het holle vat loopt Robin de geheime gang weer in. Zijn missie is thans het in vrijheid stellen van de drie gevangen zonen van de weduwe. Daarom loopt hij weer de zijgang in en werpt nogmaals een blik door het kijkgaatje. Zodra de twee bewakers verdwenen zijn, opent Robin snel de houten deur en legt een paar muntjes (veertien farthings) op tafel. Hij spoedt zich door de deur de geheime gang in en wacht op de dingen die komen gaan. Als de bewakers het geld vinden, gaan ze er direct mee naar de kroeg om een vaatie drank in te slaan. Robin opent wederom de deur en opent het luik in de vloer vlak voor de tafel. Hier worden de drie zonen van de weduwe vastgehouden. Snel gooit Robin de drie bruine pijen naar beneden en weet zo de drie zonen te bevrijden. Ze gaan snel de geheime gang in en Robin werpt nog eenmaal een blik door het kijkgaatje. Het stel loopt naar links via de bar naar buiten. Onderweg wordt Robin aangesproken door een dronken soldaat, die graag gezegend wil worden. Robin spreekt zijn zegen over hem uit en zet zijn weg naar buiten voort. Opgelucht levert Robin de drie knapen bij de weduwe af. Uit dank geeft ze Robin een heel fijn geweven gouden netje. Als Robin de volgende dag ontwaakt, gaat hij nogmaals naar de uitkijkpost om te zien of er nog iets bijzonders langs komt. Het blijkt dat er weer een in zwarte pij gehulde monnik over het pad voorbij komt. Robin spoedt zich naar beneden en spreekt de monnik aan. Omdat er niets dan dreigende taal uitkomt, bedreigt Robin hem met zijn pijl en boog. In een eerlijk gevecht van man tegen man weet Robin de zwarte monnik met de wapenstok te overmeesteren. Robin begeeft zich, gehuld in de kleding van de zwarte monnik, naar de Monestry. Hij loopt naar de oever en blaast op zijn fluitje. Nadat hij aan boord van het bootje is gestapt, wordt hij door een collega-monnik naar het klooster gebracht. Hij mag echter niet zomaar naar binnen. Hij moet eerst zijn fluit afgeven, daarna zijn buidel met edelstenen en bovendien moet hij ook nog eens drie moeilijke raadsels oplossen! De juiste edelstenen bij de raadsels zijn: 'I will seek out the devil where he lies and I will cross many seas to do so. Then I shall blast him with fire from heaven. What shall I take with me?- jet, lapis, quarts 'I have a feaver wich has driven me to madness. My teeth loosen and I taste blood in my mouth. What would you give me?'- amber, agate, carnelian 'I must go into battle where I may well be wounded. Then I will know great thirst and my eyes will burn. What should I take with me?' - carnelian, quarts, lapis lazuli 'I have three fears: I fear traveling by ship; I fear my wife will be unfaithfull; I fear the lies of men. What should I take with me?'- agate, sapphire, lapis lazuli 'Sadness weights upon my soul. My heart aches to be filled. Would that I could steal into my love's chamber unseen. What would you give me?'- agate, carnelian, opal 'I would comfort a friend who fears that death will come upon him without warning. But if death should come, let my gifts guide him beyond demon's reach and to new life. What should I give him?- opal, jet, carnelian 'A piece of sky fell to my feet and I picked it up. Where it touched me, it raised boils. I fear it poisons me. What would you give me?' - lapis lazuli, sapphire, amber 'In summer, my ice does not melt. The red eye becomes clear. Demon runs when I raise my hand. What do I have?'- quarts, sapphire, jet 'I must ride upon a fiery horse, through valleys filled with adders and seek the fate that awaits me. What should I take with me?'- turquoise, jet sapphire The drought lengthens, the corn withers in my field and a witch curses me with a glance. What would you give me?'- lapis lazuli, agate, jet 'I lie dying, cut deeply by the sword, my flesh burns, spirits of Hades hover to take my soul. What would you give me?'- carnelian, amber, jet 'I'll build a ship to carry me skyward. If it falls, I'll will not be harmed. But I will never tell how it is done. What do I have?'- agate, turquoise, sapphire 'I am old and my hearing fails me, I am ill and wonder when death will come for me, my mouth is dry. What would you give me?'- amber, opal, quartz 'Alas, sadness clothes me like a leaden cloak. A wicked woman lies to me, but I fear danger will come upon me by surprise. What would you give me?- agate, amber, turquoise 'My trees are heavy with fruit, my heart is full of all desires, and my wife gives birth to a holy child. What do I have?' - agate, carnelian, quartz 'Demons dance to my call. I am a thief no one can catch. No sharp blade worries me. What do I have - jet, opal, carnelian Na binnenkomst loopt Robin eerst naar het middelste gedeelte van het klooster. Hier wordt hij aangesproken door vader overste. Als deze is uitgelummeld, loopt Robin naar de rechter toren. Tegen de achterwand van de torenkamer ziet hij een schap met perkamentrollen. De onderste haalt hij eruit en stopt die in zijn tuniek. Dit is immers de rol waar Mary om gevraagd heeft. Op een van de andere rollen ontdekt Robin hoe de geheime uitgang kan worden geopend. Vervolgens loopt Robin naar beneden en gaat naar de bovenste linker toren. Hier blijkt zich de kerker te bevinden. In de kerker is vader overste bezig een dwerg uit te horen. Dat het er niet bepaald zachtzinnig aan toe gaat, is duidelijk. De overste draagt Robin op het verhoor voort te zetten. Dit doet Robin door de dwerg meteen te verlossen uit zijn benarde situatie. Hij maakt het touw aan de muur los en laat zo de dwerg met beide voetjes op de vloer terecht komen. De dwerg is Robin natuurlijk ontzettend dankbaar. Als blijk van waardering vertelt hij Robin dat hij echt niet van plan is te vertrekken zonder zijn gedicht, dat hem door de overste is afgenomen. Robin loopt terug naar de toren met perkamentrollen. De overste is net bezig om het gedicht van de dwerg te ontcijferen. Uit beleefdheid pakt Robin de kelk met wijn van tafel om de overste wat in te schenken. Hierbij stoot hij per ongeluk de kelk omver, over de overste, die opstaat om zich te gaan verschonen. Bij dit tragische ongeval heeft de overste gelukkig het gedicht van de dwerg op tafel laten vallen. Robin pakt het op en spoedt zich terug naar de dwerg in de kerker. In de kerker leest Robin eerst het gedicht dat op de rol perkament staat. Het blijkt een nogal raadselachtig iets te zijn. Hierna overhandigt hij het gedicht aan de dwerg, die er reuze mee in zijn sas is. Uit blijk van waardering neemt hij Robin mee naar een geheime uitgang van het klooster. Het is een ondergrondse plas met een keurig afgemeerd bootje. De uitgang is helaas afgesloten met een stevig traliewerk. Hoe dat open gaat, weet de dwerg toevallig ook niet. Als blijk van waardering overhandigt Robin de dwerg een geldstuk (farthing). Uit nader onderzoekt blijkt dat er verschillende gezichten op de rotsen rond het traliewerk staan. Als Robin, zoals op die ene rol perkament aangegeven stond, eerst de rots met het Thoughtfull face, daarna de rots met het Lean and Hungry face en ten slotte de Foolish looking face aanraakt, komt er beweging in de tralies en weten ze veilig te ontkomen. De volgende dag gaat Robin naar de treurwilg, in de hoop Mary daar te ontmoeten. Gelukkig is zij er. Hij wisselt wat lieve woordjes met haar en overhandigt haar de dubbele rol perkament. Hij spreekt haar nog driemaal aan en geeft haar het halve hart. Vol overgave werpt Mary zich ter plekke neer en toont dat ze ook wel wat voor Robin voelt. Robin loopt het bos in en ziet af en toe een piepklein mannetje rennen. Met het gouden netje vangt hij hem. Hij voert Robin naar de grote eik in het bos en tovert daar de groene man te voorschijn. Die is best bereid Robin in bescherming te nemen, maar dan moet hij wel eerst een aantal raadsels oplossen. De antwoorden op de raadsels moet hij spellen met zijn hand, zoals Mary hem bij de treurwilg heeft laten zien. De raadsels en de bijbehorende antwoorden zijn: 'I am the outstretched fingers that seize and hold the wind, wisdom flows from me in other hands, upon me are sweet dreams dreamt, my merest touch brings laughter.' - feather 'Golden treasures I contain, guarded by hundreds and thousands, stored in a labyrinth where no man walks, yet men come often to seize my gold.' - beehive 'My first master has four legs, my second master has two legs, my first I serve in life, my second I serve in death, cure me and I live beyond my death, Though I am, yet soft beside, "gainst ladies" cheeks I often reside.' - fur 'Metal or bone I may be, many teeth I have and always bared, yet my bite harms no one and ladies delight in my touch.' - comb 'Not born but from a mothers body drawn, I hang until half of my is gone, I sleep in a cave untill I grow old, then valued for my hardened gold.' - cheese 'I am two-faced but bear only one face, I have no legs but travel widely, men spill much blood over me, kings leave their imprint upon me, I have greatest power when given away, yet lust for me keeps me locked away.' - coin 'I am a window, I am a lamp, I am clouded, I am shining, I am coloured, set in white, I fill with water and overflow, I say much, but I have no words.' - eye 'I am the heart that does not beat, if cut, I bleed without blood, I can fly, but have no wings, I can float, but have no fins, I can sing, but have no mouth.' - wood 'High born, my touch is gentle, purest white is my lace, silent, silent is my kingdom, green is the colour of my death.' - snow Robin gaat voor de afwisseling weer eens op de uitkijk staan. Zodra hij een man voorbij ziet lopen, draaft hij naar beneden en spreekt hem aan. Dit keer schiet hij de man niet neer, maar biedt hem geld aan voor zijn kleren. In zijn nieuwe outfit vertrekt Robin nogmaals naar Nothingham en gaat naar de kermis (fair). Hij wandelt eerst wat rond en wisselt een woordje met iedereen. De man die op een kleed op de grond ligt, heeft tijdens een oorlog een voet verloren. Uit medelijden geeft Robin hem een koperstuk. Daarna spreekt hij de voorbijlopende, in het blauw-grijs gestoken man aan en kiest voor de afbeelding van het juiste wapen. Al verder lopend komt Robin een man tegen die, ondersteund door twee krukken, op één been staat. Ook aan deze man biedt Robin een koperstuk aan. Bij het kraampje met de waarzegger laat hij zich voor twee geldstukken de toekomst voorspellen. Robin besluit nog wat inkopen te gaan doen. Hij gaat bij het kraampje van Bombix Morris staan en koopt een schitterende sjaal (scarve) voor Mary. Daarna spreekt hij de apotheker aan en koopt een flesje rozenwater voor Mary. Hij heeft nu wel genoeg gezien en gehoord en gaat daarom naar de schietbaan. Hij betaalt de entreekosten en mag eerst even inschieten. Dan begint de officiële wedstrijd. De bedoeling is dat Robin de wedstrijd wint door eerst beter te schieten dan zijn tegenstanders en daarna de pijl van de overgebleven tegenstander door midden te schieten. Onder luid trompetgeschal wordt hem de gouden pijl overhandigd. De volgende dag wordt Robin ervoor gewaarschuwd dat het bos wemelt van de soldaten, die op zoek zijn naar hem. Hij verlaat het kamp aan de linkerkant, loopt twee schermen naar links en eentje naar beneden. De soldaten zijn hem inmiddels op het spoor. In dit gedeelte van het bos ziet Robin een eik staan en spelt door middel van de truc met de hand het woord DUIR. Als de stoottroepen verdwenen zijn, komt Robin weer te voorschijn. Robin gaat wederom naar de uitkijkpost en spreekt er als te doen gebruikelijk de passerende man aan. Dit keer is het een juwelier. Hij vertelt tot Robins verbazing dat hij geld noch juwelen bezit. Voor een juwelier is dit natuurlijk zo goed als uitgesloten. Robin vertrouwt hem daarom voor geen cent en fouilleert hem grondig. De eerste keer levert dit niets op. Zou de man dan toch de waarheid hebben gesproken? Om helemaal zeker te zijn, fouilleert Robin de man nog een keer en treft nu wel juwelen op hem aan. Het blijkt echter dat de juwelen vals zijn en dat de juwelier hiermee het hoofd van de politie van Nothingham had willen oplichten. Robin en de juwelier zijn natuurlijk direct dikke vrienden. Robin is ervan overtuigd dat het oplichten beter door hem zelf kan gebeuren dan door de juwelier en besluit het snode plan zelf ten uitvoer te brengen. Om zijn vermomming compleet te maken, opent hij het potje met rouge en smeert dat in zijn baard en wenkbrauwen. Hij gaat naar Nothingham en begeeft zich naar het kasteel (castle). Bij de poort wordt hij aangehouden door een schildwacht. Robin vertelt dat hij binnengelaten wil worden om zijn juwelen te verhandelen. Robin wordt door twee soldaten naar het hoofd van politie begeleid. Eenmaal binnen spreekt hij de vrouw een paar keer aan en daarna de corpulente man achter de tafel. Vervolgens legt hij de juwelen op tafel. De man biedt Robin een belachelijk lage prijs voor de juwelen. Robin accepteert echter het luttelle bedragje. De man is erg verbaasd over. Robin vertelt hem dat hij een speciale reden heeft om de lage prijs te accepteren. Als de man de twee soldaten de kamer uitgestuurd heeft, is Robin bereid te vertellen wat de reden is. Hij hangt het verhaal op dat hij in het bos een mijn vol met prachtige juwelen heeft ontdekt en dat die mijn zo vol zit dat hij er toch steenrijk van zal worden. Robin is bereid de mijn aan de man te verkopen. Als Robin is uitgepraat roept de man de soldaten weer binnen. Als Robin de man nog eens aanspreekt, blijkt dat hij eerst een bewijs wil hebben dat de mijn ook werkelijk bestaat. Omdat Robin dit niet kan leveren, eenvoudig vanwege het feit dat die mijn dus niet bestaat, besluit hij het met grote bluf te proberen. Hij grist daarom de juwelen van tafel en ja hoor.. De man trapt er nog in ook! De hebberige man gaat in zijn eentje met Robin mee. Midden in het bos maakt Robin zijn ware identiteit bekend. De man wordt naar het kamp afgevoerd en later in zijn ondergoed achterstevoren op zijn paard huiswaarts gezonden. Zoveel lol hebben Robin en zijn maten in jaren niet gehad! Na een heerlijke nachtrust opent Robin het geheimzinnige doosje dat hij bij de overste gestolen heeft. De geheime code hiervoor staat in de rol perkament van de dwerg. Als hij de rol opent en het gedicht leest, ziet hij de namen van bomen staan. Als Robin de eerste letters daarvan op het deksel van het doosje indrukt gaat dit open (MEDICOR of REGALIS) en komt er een ring te voorschijn die bescherming biedt tegen vuur. Buiten wordt Robin door een van zijn mannen opgewacht, die een minder prettig bericht voor hem heeft. Hij vertelt Robin dat zijn vriendin Mary 's nachts is gegijzeld. Paniek! Eerst bezoekt Robin de weduwe en spreekt haar aan. Daarna gaat hij terug naar zijn kamp en doet hij de gouden ring om, die hij uit het merkwaardige doosje te voorschijn heeft gehaald. Deze ring beschermt hem tegen vuur. Vervolgens blaast hij op zijn hoorn om zijn mannen bij elkaar te trommelen. Ze hebben allemaal een idee om Mary levend in handen te krijgen. Robin bestudeert alle mogelijkheden en kiest uiteindelijk voor de eerste optie. In de bar spreekt hij de barkeeper aan, totdat deze hem via de geheime gang naar de kathedraal laat vertrekken. Robin opent het tweede vat weer en loopt direct via het wandkleed de kathedraal binnen. In de kathedraal neemt hij de deur naar de tuin. In de tuin loopt hij door het doolhof zo snel mogelijk naar de deur in de achterste heg. Zodra het hoornsignaal heeft geklonken opent hij de deur en bevrijdt Mary van de brandstapel. Als hij op de plek met de treurwilg is aangekomen, heeft Mary nog slechts enkele minuten te leven. Tenminste, tenzij Robin haar weet te genezen! Het halve hart brengt gelukkig uitkomst. Hij geeft dit aan Mary en... Als Mary enigszins is bijgekomen, vertelt ze Robin een heel belangrijk wachtwoord. Dit moet hij in ieder geval onthouden! Als Robin de volgende dag weer ontwaakt, stapt hij vrolijk naar buiten. Hij is nog niet goed en wel buiten of Tuck komt hijgend en proestend aan gerend. Als hij een beetje is bijgekomen, krijgt Robin te horen dat het geldtransport is gesignaleerd. Nogmaals blaast Robin op zijn hoorn om zich samen met zijn mannen te beraden over het beste plan om het transport te overvallen. De vierde optie lijkt hem de grootste kans van slagen te hebben. De dag daarop wordt het bos weer door de soldaten doorzocht. Robin gaat weer naar de plek met de eikebomen en haalt nogmaals de truc met het handje uit. Als de soldaten verdwenen zijn, komt Robin te voorschijn en gaat naar de uitkijkpost. Zijn mannen hebben een ridder te paard aangehouden. Als Robin zich bij hen heeft gevoegd, spreekt hij de nobele ridder aan. Deze blijkt wel snel aangebrand te zijn, waardoor Robin een beetje aan zijn ware identiteit gaat twijfelen. Als hij daarna nog tweemaal het wachtwoord van Mary met zijn hand heeft gespeld, en de ridder helemaal niet weet wat hij daarmee bedoelt, weet Robin genoeg. Hij schiet de ridder zonder pardon neer. Dodelijk getroffen ligt de man naast zijn paard op de grond. Robin fouilleert de ridder en ontdekt in een van zijn zakken een brief. Daarna blaast hij op zijn hoorn en laat de brief aan Little John zien. Uit de brief blijkt duidelijk dat Robins voorgevoel juist was. De volgende ochtend gaat Robin op weg naar het klooster met de zwarte monniken. Hij loopt naar de oever en doet nu de andere ring om zijn vinger. Als hij dit gedaan heeft, verschijnen er boven het moeras allemaal geesten. Als Robin hen aanspreekt, regelen zij een boot voor hem. Nadat hij in de boot is gestapt krijgt hij van de geesten het advies om hun te volgen, omdat hij anders hopeloos in het moeras zou verdwalen. Hij volgt de geesten dus en wordt naar een toren gebracht, waar een gevangene wordt vastgehouden. Robin gaat aan wal, maar ziet in eerste instantie geen enkele mogelijkheid om de toren te beklimmen. Als hij naar de muur kijkt ontdekt hij het nogal zwakke klimplantje hedra. Als hij de naam van dit plantje met zijn hand in het Grieks spelt (GORT), verandert het klimplantje in een stevige touwladder. Nu kan hij gemakkelijk naar boven klimmen en onopgemerkt door het open raam naar binnen gaan. Binnen wordt de echte ridder gevangen gehouden. Robin overhandigt de ridder de brief die hij op de dode nep-ridder heeft gevonden. Als de ridder een speciaal teken van hem verwacht, spelt Robin met de hand het wachtwoord dat Mary hem bij de treurwilg heeft toegefluisterd. Robin hoeft nu 'alleen nog maar' via de klimplant naar beneden te klimmen. Het wordt echter wel klimmen met hindernissen, want helaas wordt hij door de zwarte monniken ontdekt. Zij gooien grote stenen naar beneden, die menigmaal doeltreffen. Uiteindelijk weet hij echter heelhuids beneden aan te komen. Hierna is het wachten geblazen op de terugkeer van de echte koning. Als deze er weer is, weet iedereen de koning te overtuigen van het goede werk dat Robin voor hem heeft verzet. Uit dankbaarheid wordt Robin tot ridder geslagen! Score: 7325 van 7325 punten